همیشه برایم جالب بوده است که ببینم اقتصاد دانان به غیر از توصیه های معمول اقتصاد (مانند برنامه تعدیل) چه توصیه های دیگری به سیاست مداران ارائه می دهند. سر کلاس درس اقتصاد انرژی دکتر درخشان (این کلاس را به علاقه مندان اقتصاد انرژی اکیدا توصیه می کنم) یکی از این توصیه ها مورد بررسی قرار گرفت.
در دهه های 60 و 70 میلادی بحثی مطرح بود که با توجه به پایان پذیر بودن منابع نفتی و افزایش شدید تقاضا و طبق اصول اولیه اقتصاد قیمت نفت خام باید افزایش داده شود تا مصرف بهینه تر و همچنین مدت زمان استفاده ار این انرژی افزایش یابد.
Norduaus یک اقتصاد دان بسیار مطرح در زمینه اقتصاد انرژی در آمریکاست. توصیه وی در این زمینه چنین بود:
The market mechanism is an unreliable means of pricing and allocating exhaustible natural resources due to the future uncertainties in the market resource availabilities and technology
As a long-run policy it would be unwise to jack up the prices in the interest of preserving energy resources. It seems best to use the cheap resources now and to put the real resources thereby saved to work on producing more expensive fuels later
به نظرم خیلی توصیه ظریفی است و عملا به وقوع پیوسته است. حال کشورهای تولید کننده نفت هستند که با چندین برابر قیمت در حال خرید رآکتورهای هسته ای هستند.